Mayıs 2026: Ayrımcılık
Blogu ilk defa kağıda yazıyorum. Sonrasında bilgisayara geçireceğim. Bu aralar kağıt-kaleme ihtiyaç duyuyorum. Yazmak istiyorum. Yazma fikrini kafamda romantize ediyorum. Bir de telefona baktığımda dikkatim dağılıyor. Daha önce birkaç yazma isteğim ve başlangıcım oldu. Hiçbiri uzun sürmedi. Genel olarak düşüncelerime, kafamdaki tilkilere yetişemedim, yetişemediğimde panik oldum; yazmanın yavaşlamak ve dinlemek demek olduğunu anlayamadım. Şimdi hiç olmadığım kadar yavaşlamak istiyorum. Bir yere yetişmiyorum. Daha doğrusu o yetişilmesi gereken yerler hiç bitmiyor. Hepsi suni; hep bir yarış; hep bir kovalama ve kovalanma hissi. Yavaşlamamızı istemedikleri sistemde yavaşlamak daha yorucu oluyor. Namazın nasıl bir "yavaşlamak" olduğunu yeni yeni idrak ediyorum. Yavaşlamak ve odaklanmak. Yavaşlamak ve yapay olandan soyutlanmak. Bunu gözler açıkken yapmalı. Dünya'dan tamamen kopmamak ama dünyaya da dalıp gitmemek. Bu ay Madrid'deki "hayalet istasyona", kapanan metr...
